ز يبــــــــــــــــاک پامیــــــــر بدخــــــــشان

صولت خسرو از قریحه "شبگیر"

جهـــــــــــــان باغیست ، باغ آفتــــــاب روشني هستی

که بر هر شاخ رنگینش چــــــــــراغ قصه ها رخشان

"زهر نسلی به نسلی دیگری افسانه  میخــــــــــــواند"

زبان سبـــــــــز سوسن ها دهان سرخ نارستـــــــــــان

شبی با قصه های آشنـــــــــــــا سرکرده بـــــــودم من

هـــــــــــــــزاران قصه ای ناگفته از صد رستم دستان

هزاران شاخه خشکیده است در انبــــــــــــــوه جنگلها

هــــــــــزاران داستان مانده است از دی ماه و تابستان

چه آتش ها که افتــــــــــــــــــاده به روی جنگل هستی

چه باران ها که داده قصه یی طــــــــــــومار ها پایان

ولی سیاره یی رویش که تخم سبـــــــــز پوشی هاست

نیفتـــــــــــاده ز پا در شاخسار جنگـــــــــــــــل انسان

من از خــــورشید یمگــــــــانی سخن رانم خراسان را

که می بالد خـــــــراسانش بدین خورشید از یمگـــــان

جهانگرد جهان پیمـــــــــــــــــا سوار رخش عصیانها

ز پا ننشسته یی بر خـــــــــــــواسته چون رستم دستان

درفش ( حــــــــجــــــــت ) علم و حقیقت بر کفش پایا

کلامش تیـــــــــــــره وژوبینـش زبان آتشین پیـــــکان

چریک کوهستان " یمگـــــــــــــــــان " می زند فریاد

که این بیــــــــــــدایان را کاخ لــــــرزد از بن و بنیان

الا یا یادگار راد مـــــــــــردان خــــــــــــــــــــراسانی

که میراث سخـــــــــن بودت به خــون پاک در شریان

به همت چون "ابو مسلم " به دانش چون "ابو معشر"

به حکمت "بوعلی سینا " به رفعت چون "ابوریحان"

دیار بلـــــــــــــــخ را چون تو به بالا شاخ کی روید ؟

بدخـــــشان  را چو تولعلی کجا کجا آید برون از کان؟

شنو اسطــــــــوره های او زیمگــــــان گر خبر داری

که چون "شبگیر"بگرفتش یکی شب گرد ز"بامیکان"

----------------------------

بامیکان نام قدیمی از استان بامیان